Η φυγή από την πραγματικότητα κάνει καλό, αυτό το ξέρετε. Πόσο μάλλον, αν πρόκειται για φυγή ολική και ανώδυνη. Το θέατρο βοηθάει πάντα σε κάτι τέτοια ταξίδια στο άγνωστο, όπως και ο κινηματογράφος και η λογοτεχνία. Πόσο καλύτερα δουλεύει μερικές φορές ο συνδυασμός θεάτρου και λογοτεχνίας, πάντως... Τότε δυο ονειρικά περιβάλλοντα ενώνουν τις δυνάμεις τους για να κάνουν το θεατή να ξεχαστεί για λίγο, να κάνει μια βουτιά σε μια άλλη εποχή, να μεταμορφωθεί ο ίδιος -αν το θέλει- μέσω της ταύτισης σε κάποιον από τους χαρακτήρες στη σκηνή.
