Ντιμπέϊτ

Ο τίτλος, το βλέπετε και μόνοι σας, έχει καθαρά πολιτικές αναφορές -γιατί εμάς στο Ελλάδα τους πολιτικούς διαξιφισμούς μας αρέσει να τους λέμε debate. Εδώ τα παιδιά βέβαια κάνουν κάτι δυνατό που άπτεται όχι μόνο πολιτικών, αλλά πλείστων θεμάτων -τα βάζουν με όλους και με όλα κι αυτοί; Βάζοντας πάνω απ'όλα την ίδια την αξία του διαξιφισμού εν γένει. Κάτι καλό βγαίνει κάθε που οι λαοί, οι πνευματικοί ταγοί (οι ποιοι;) και οι λοιποί ατάραχοι ξεσπαθώνουν.

Θεατές, ετοιμαστείτε για νεύρο και λεκτική δράση. Μπόλικη. Από τους δημιουργούς της ταινίας "Χώρα Προέλευσης" - ταρακούνησαν κόσμο και τότε. Κάποιος πρέπει να το κάνει.

Όταν έκλαψε ο Νίτσε του Ίρβιν Γιάλομ

Νέα παράταση δίνει η Λυκόφως ΑΜΚΕ εξαιτίας μεγάλης ζήτησης παραστάσεών της. Καταπληκτικά νέα, να και μια παράσταση που πηγαίνει σούπερ καλά. Μάλιστα μια ψιλο-ψαγμένη παράσταση. Τον Ίρβιν Γιάλομ τον γνωρίζετε ήδη, ίσως μάλιστα να είστε από τους τυχερούς που έχουν διαβάσει και από κανένα βιβλίο του.

Αριστοφάνη Όρνιθες

Μία ροκ όπερα για εφήβους και όχι μόνο προτείνει η Τζωρτζίνα Κακουδάκη, θεατροπαιδαγωγός και σκηνοθέτης. Σε συνεργασία με το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, γνωστό για τη σημαντική δράση του στο χώρο, η Τζωρτζίνα ανεβάζει τις Όρνιθες του Αριστοφάνη, ένα κείμενο οικείο στους μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Τι καλύτερο, λοιπόν, να το δουν να παριστάνεται επί σκηνής, μήπως και ξεστραβωθούν λιγάκι, που λέει ο λόγος.

Η θεματική του έργου, μας λέει το δελτίο τύπου,  εμπλουτίζει τη φαντασία και διευρύνει τους πολιτικούς και περιβαλλοντολογικούς προβληματισμούς, όπως: πώς αντιλαμβανόμαστε την κοινωνία γύρω μας, πώς μπορούμε να την κάνουμε καλύτερη, πώς η ουτοπία μιας καλύτερης Πολιτείας μπορεί να βελτιώσει την καθημερινότητά μας.

Καθρέπτης

Η θεατρική παράσταση Καθρέπτης της ομάδας Tabula Rasa έχει θέμα  το ταξίδι του κοριτσιού που γίνεται γυναίκα (στη φωτογραφία, πάντως, φαίνεται να το διασκεδάζει!), καθώς και "η αναζήτηση της προσωπικής αλήθειας, μέσα στις χιλιάδες κατασκευασμένες αλήθειες" σύμφωνα με το συγγραφέα.

Λευκές Νύχτες

Η φυγή από την πραγματικότητα κάνει καλό, αυτό το ξέρετε. Πόσο μάλλον, αν πρόκειται για φυγή ολική και ανώδυνη. Το θέατρο βοηθάει πάντα σε κάτι τέτοια ταξίδια στο άγνωστο, όπως και ο κινηματογράφος και η λογοτεχνία. Πόσο καλύτερα δουλεύει μερικές φορές ο συνδυασμός θεάτρου και λογοτεχνίας, πάντως... Τότε δυο ονειρικά περιβάλλοντα ενώνουν τις δυνάμεις τους για να κάνουν το θεατή να ξεχαστεί για λίγο, να κάνει μια βουτιά σε μια άλλη εποχή, να μεταμορφωθεί ο ίδιος -αν το θέλει- μέσω της ταύτισης σε κάποιον από τους χαρακτήρες στη σκηνή.

Ιστορίες στον Έκτο

Την ομάδα Playback Ψ την ξέρουμε -έχει πίσω της ιστορία χρόνων στον αυτοσχεδιασμό και τη δραματοθεραπεία. Γεφυρώνει αποτελεσματικά το κενό ή χάσμα, αν θέλετε, μεταξύ κοινού και ηθοποιών μέσα από ένα ειλικρινές μοίρασμα. Οι παραστάσεις της ομάδας αποτελούν διαδραστικά δρώμενα όπου οι θεατές μοιράζονται ιστορίες από τη ζωή τους, τις οποίες ειδικά εκπαιδευμένοι ηθοποιοί αναπαριστούν στη σκηνή.

La Tsunga

Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και η ομάδα Νάμα συνεργάζονται αυτό τον καιρό -το νέο δε μας ξαφνιάζει καθόλου. Γνωστή για την ροπή της προς τους πειραματισμούς, με το αποτέλεσμα να είναι πάντα ενδιαφέρον, αλλά ενίοτε παρατραβηγμένο όπως ας πούμε στο Ημέρωμα της Στρίγγλας ή το Εγκλήματα και Εγκλήματα του Στρίνμπεργκ. Η Καρυοφυλλιά ερμηνεύει και φέτος την πρωταγωνίστρια του νομπελίστα Μάριο Βάργκας Λιόσα Τσούνγκα που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Η σκηνοθεσία είναι της Ελένης Σκότη που έχει κι αυτή μεγάλη ιστορία πειραματισμού και καινοτομίας πίσω της -και εδώ χαιρόμαστε ιδιαιτέρως που δυο μεγάλες γυναίκες του θεάτρου συνεργάζονται δυναμικά για ένα άρτιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.

Η Παρέλαση

Η Λούλα Αναγνωστάκη έγραψε την Παρέλαση το 1964, ένα μονόπρακτο για να το ανεβάσει ο Κουν ως τριλογία, μαζί με τη Διανυκτέρευση και την Πόλη. Της είπε να το γράψει μέσα σε μια βδομάδα, του είπε αδύνατον. "Όταν πήγα όμως στο σπίτι, άρχισα να γράφω. Φαίνεται ήταν έτοιμο μέσα μου. Βγήκε σαν το νερό. Εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκα". Κάπως έτσι περιγράφει η ίδια τη διαδικασία της "γέννησης" αυτού του δύσκολου και προφητικού, όπως το ονόμασαν, έργου σε συνέντευξή της στην Ελευθεροτυπία. Ιδέες, εικόνες και αισθήματα πνιγηρά που κυοφορούσε η συγγραφέας μέσα της καιρό μισό αιώνα πριν βγήκαν σε μια νύχτα στο χαρτί, κι είναι να τρομάζεις με τη δύναμή τους και τον αντίλαλο που προκαλούν στη χαώδη Ελλάδα και Ευρώπη του σήμερα.

Sorry, I'm Greek

Να, λοιπόν, που κάποιος λυπήθηκε (!) τους ξενιτεμένους Έλληνες και αποφάσισε να προσφέρει και σ'αυτούς άρτον και θεάματα, να γελάσει λίγο το χείλι τους. Ο Λάκης Λαζόπουλος -τον οποίο βεβαίως λάτρευαμε οι περισσότεροι όταν ήταν Δέκα Μικροί Μήτσοι εναλλάξ, με το Τσαντίρι παίζει να άλλαξαν τα πράγματα- περιοδεύει μόλις μπει η Άνοιξη στα περισσότερα κέντρα του απόδημου ελληνισμού. Αυτό θα πει μεγάλη καρδιά (και μεγάλη τσέπη ίσως).

Ο Λαζό θα περάσει από μεγάλες πόλεις της Γερμανίας, από Βρυξέλλες, Ζυρίχη και στη συνέχεια θα διασχίσει τους ωκεανούς για να φτάσει μέχρι τους ελληνοαμερικάνους και τους ελληνοαυστραλέζους. Τουλάχιστον δε μετρούν τα πεντάευρα, άρα η παράσταση έχει σαφείς προοπτικές να έχει παταγώδη εισπρακτική επιτυχία.

Η Έκτη Καρυάτιδα

Αστείος τίτλος και ακόμη πιο αστείος συνδυασμός. Έχω, αλήθεια, αφάνταστη περιέργεια και πελώρια λαχτάρα να δω αυτήν εδώ την παράσταση. Ο εικαστικός Κώστας Τσόκλης γίνεται ομάδα με την Σοφία Φιλιππίδου (λατρεμένη για την αδυναμία να της να κατηγοριοποιηθεί) και μαζί ανεβάζουν το θεατρικό των Αντώνη και Κωνσταντίνου Κούφαλη. Για να δούμε.

Θα πηδήξω από το παράθυρο

Σε καιρούς λιτότητας και όχι μόνο, ανεβαίνουν λογιών-λογιών θεατρικές παραστάσεις. Ποιοτικές, φαντασμαγορικές, λιτές, ε, και μερικές ξεπέτες -δε γίνεται να το αποφύγεις το άρπα-κόλλα στην Ελλάδα. Συχνά-πυκνά, ακόμη και αυτές οι παραστάσεις που δε μας γεμίζουν αρχικά το μάτι, μπορεί να αποτελέσουν μια μεγάλη έκπληξη. Αρκεί να τους δώσουμε μια ευκαιρία.

Λιωμένο Βούτυρο Revisited

Το έργο του Σάκη Σερέφα που έκανε πάταγο μια φορά κι έναν καιρό που ανέβηκε στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου κι ύστερο στο  Θέατρο Χώρα κι ύστερα σε διάφορες πόλεις ανά την Ελλάδα, το ξέρετε λίγο ως πολύ. "Έγκλημα πάθους. Στραγγαλισμός. Σπέρμα. Ματωμένα σεντόνια. Αδέσποτες ψυχές. Λούλα και Τάσος." Λοιπόν, τι  θα λέγατε για μια ακόμη, διαφορετική εκδοχή του;